Ja dat kopje staat niet zo vaak boven de tekst van m'n blog! Logisch want op Curacao is het altijd standaar zo'n graad of 30, nooit koud dus….. We vragen dan ook zeer weinig naar het weer, als we een ander spreken. Hier in het 'koude' NL komt het weer zo'n beetje bij elk praatje te sprake. Alsof je leven geleidt wordt door het weer….. Natuurlijk niet denk ik dan, maar soms toch wel. Zo stond ik net met m'n fiets in de hand in de stal, ik moet naar de winkel om nog boeken te halen en ik heb net een hele berg foto's uitgezocht om af te laten drukken, via de computer lukt het niet, dus wilde ik naar de winkel gaan. Helaas op het moment dat ik de staldeur open doe, begint het te storten. Echt best wel hard. Dus ik stap m'n fiets weer af en besluit de bui (hopelijk is het een bui) af te wachten en zo nog te gaan. De tijd dringt alleen, want de foto's afdrukken is 2 werkdagen, dinsdag vertrek ik…… ben weer eens rijkelijk laat……

Ja de tijd in Nl zit er alweer bijna op. Over het algemeen genomen was het vooral koud. Er zaten een paar heerlijke zomerse dagen tussen, toen ik volop van de zon genoten, terwijl half NL het alweer te heet vond, genoot ik intens van deze wat warmere temperaturen. De andere dagen trok ik gewoon m'n wintervesten weer uit de kast, pantoffels aan en met een plaid op de bank. 19 graden en dan stilzitten, brrrrr…… nee dat is toch echt niets. Die kilheid is echt niet fijn.

Nou ik heb nu wel genoeg 'gemopperd' op het weer, ik vertrek straks dus weer heerlijk naar de zon. Daar heb ik zin in, Curacao heeft wat dat betreft echt een geweldig klimaat! Ik heb er weer zin in om aan de slag te gaan. 7,5 week vakantie is heerlijk, maar ook best lang! Tussendoor heb ik nog wel het een en ander aan administratie kunnen doen gelukkig! Verder heb ik volop genoten en doe ik dat de laatste paar dagen nog steeds, van familie, vrienden, heel veel boeken lezen, vele gesprekken en de geweldige vakantie in Frankrijk. Ik ben echt weer uitgerust om er weer tegenaan te gaan!

Het naderende afscheid is altijd weer lastig. Dat moment op Schiphol dat je je koffer af moet geven en even daarna ook je familielid die je wegbrengt als laatste gedag moet zeggen. Dat went maar niet, en ook nu weer krijg ik er een knoop van in m'n maag. Dus schuif ik het lekker voor me uit, dat is dinsdag pas. Dan alleen weer verder naar de gate, het vliegtuig in. De tijd in het vliegtuig vind ik altijd heerlijk, dat is de tijd waarin  de knop weer omgaat van het leven in Nl naar weer het leven op Curacao. Twee totaal verschillende levens, maar beide zo geliefd en beide zo vertrouwd. Apart is dat.

En dan staat er op Hato weer iemand je op te wachten, op naar huis, dit keer naar Veeris en het is een heerlijk vooruitzicht om  te weten dat ik daar niet alleen ben. Daar zag ik andere keren altijd best tegenop. Hier in Nl verblijf ik bij m'n ouders. Heel gezellig altijd met elkaar eten, meestal wel iemand om je heen, weinig alleen. En dan kwam ik thuis, alleen in dat stille grote huis. Dat was altijd weer ff slikken. Nu ga ik wel eens waar alleen naar m'n eigen appartementje, maar zeer vlakbij wonen vrienden, waar ik zo even naar toe kan lopen. Dat is gewoon een prettig idee! Wat een blessing!

Terugkijkend op de afgelopen vakantie, voel ik me zeer gezegend met zoveel lieve vrienden en een fijne familie om me heen. Ik heb hele veel mensen weer gezien en gesproken en het was met iedereen echt weer een fijn weerzien en heerlijke gesprekken. Wat een zegen om zoveel vrienden om je heen te hebben!

Thanks allemaal!

Vakantie, niets beter dan vakantie en nog wel in Frankrijk! M'n ouders hopen in augustus 30 jaar getrouwd te zijn, om dat te vieren wilden ze met het hele gezin op vakantie naar Frankrijk. Zo besloot ik rond de zomerperiode naar Nl te komen, zodat ik mee kon gaan op vakantie. Voor mij was het 7 jaar geleden dat ik op vakantie ben geweest. Natuurlijk ben ik meerdere keren in Nl geweest. Dat is elke keer ontzettend leuk, maar het staat vooral boordevol afspraken met zoveel mogelijk mensen omdat je iedereen graag weer even wil zien en spreken. Meestal was m'n 'vakantie' behoorlijk druk. Nu dus 2 weken weg. In een tent in Frankrijk. Heerlijk. De eerste week was het nog erg rustig op de camping en waren wij nog maar met z'n vieren, (de 2e week zou de rest van de family komen). Ik heb die eerste week dan ook heerlijk genoten van de rust. Gewoon voor de tent hangen, boeken lezen, af en toe een uitstapje in de omgeving en vooral niets moeten. Heerlijk. Enige nadeel was dat de temperatuur soms kon dalen tot een graad of 6 's nachts. IJskoud is dat als je altijd 30 graden gewend ben. De 2e week stroomde de camping vol en kwam de andere helft van de family. Dat werd een gezellige boel. Heerlijk genoten van het campingleven. En de tijd met de family, wat een leuke en knotsgekke familly heb ik! hihi onwijs veel lol gehad en lekker dom gedaan. En natuurlijk nog een flink moddergevecht met broerlief……  Flink genoten van deze vakantie en m'n family! 

Nu nog heerlijk 4 weken de tijd om met een heleboel vrienden af te spreken. 2 weken lang mag ik verblijven in het huis van een vriendin die op vakantie is! Heel fijn! En verder verblijf ik gezellig bij m'n ouders!   Eind van de week heb ik wel een begrafenis, m'n oma stierf gisteren. Maar ook dat vind ik weer heel bijzonder. Ze is al ruim een half jaar ziek en heel zwak, lag zegmaar op sterven. Als ik in Curacao zou zitten kon ik niet terug komen voor de begrafenis, maar nu sterft ze dus net na onze vakantie en was ik er zelfs bij toen ze stierf. Dat was gewoon bijzonder. Te bedenken dat ik elke keer als ik naar Curacao vertrek afscheid van haar neem in de wetenschap dat de kans erg groot is dat ze sterft in die tussentijd en ik haar dus niet weer zie. En nu stond ik gewoon aan haar sterfbed. Wonderlijk hoe God toch alles leidt. Fijn toch dat je dan bij je familie kan zijn! 

Verder hoop ik dus nog even een paar weken hier te genieten van alle lieve family en vrienden om me heen! 

Zoals beloofd….. op de valreep, net voor de vakantie nog een blog over het kamp!

Zaterdagochtend 9 uur stap ik de bus in richting Banda'bou om de tieners op te gaan halen! Bijna allemaal staan ze klaar, het is flink proppen, want er moeten 10 meiden met al hun bagage de bus in. Al weken lang vragen de meiden regelmatig wat we gaan doen. In de bus gaan ze nog eens het hele rijtje af en ik zeg alleen maar, ow wat leuk, dat zou leuk zijn om te doen. Natuurlijk laat ik nog steeds niets los. Bij aankomst drinken we eerst wat met elkaar, een aantal spelen, kampregels, korvee uitleg en dan eindelijk krijgen ze het kampboekje met het programma! Ze zijn enthousiast, een paar dingen is niet helemaal helder wat het precies is, maar ze hebben er zin in. We maken ons snel klaar om naar het strand te gaan. Jan Thiel, mochten we gratis op! Mooi strand, maar ja echte banda'bouers houden van Banda'bou, dus ook de stranden van dat gedeelte van het eiland. 's Avonds eten we heerlijke lasagne en vervolgens wordt er bijna 2 uur lang flink getut, want we gaan bowlen. Zeer enthousiast doen de meeste meiden mee! Zo zit de eerste dag er al snel op.

Zondag hebben we een heel kort Rock Solid programma, we gaan verder met het thema: 'Waarvoor leef ik eigenlijk?' We ontdekken dat het een vraag is, waar niet zomaar klik klak een antwoord op is, maar gaan met elkaar in gesprek en doen een tof spel! We vervolgen de ochtend met het maken van oorbellen en armbanden, met geweldige resultaten! Echt heel leuk en de meiden vonden dit super gaaf om te doen. Je zag ze genieten en tot rust komen! Bisjoe4joe bedankt!  Helaas ging het tijdens het eten wat moeizamer en waren er woorden. 3 meiden besloten dat praten geen zin meer had en pakten hun tassen in en lieten zich ophalen. Dit vond ik heel erg jammer, was zelf er wel even boos over, omdat ik altijd wil proberen, problemen uit te praten. Helaas soms lukt het niet en besluiten de meiden anders. Dat moet ik dan respecteren, de knop moest ik weer omzetten want er waren nog 7 meiden over die er verder wel een heel gaaf kamp van wilden maken! Dus daar gingen we voor! Op naar de voorbereiding van de BBQ, waarvoor we heerlijk naar het strand gingen. We hadden verder een zeer relaxte avond met BBQ op het strand!

Alweer een dag verder, maandag mochten we mee met een bootje van Pro Sail, ruim 2 uur werden we rondgevaren op het Spaanse Water. De meiden genoten volop! We zijn flink nat geregend tot een paar keer toe, de meiden hoorde ik niet, dat wil zeggen dat ze echt volop genoten!  'S middags stond er een fotoshoot op het programma, dat betekende dat de meiden hun eigen beautymiddag organiseerde. Een tijdje zat ik er heerlijk bij op hun slaapkamer, m'n eigen nagels lakken en ze vonden het wel gezellig, ze kwamen alles laten zien. Ze waren allemaal met elkaar bezig om iedereen er zo mooi mogelijk uit te laten zien. Er was zo'n heerlijk sfeertje! Daarna natuurlijk honderden foto's van deze fotomodellen gemaakt! Bij thuiskomst stonden vrienden al te wachten met 3 heerlijke pizza's! Vervolgens gingen we relaxed een avondje naar de flim!

En toen brak de een na laatste kampdag alweer aan. 'S ochtends een flinke survival bij Jan Thiel. Elke deelnemer moest zorgen dat er een rauw aan aankwam op de eindbestemming, waar we ons eigen vuur moesten maken en de eieren moesten koken! Geweldig! Bedankt, Michel, Wouter en Jakob, 't was supers! Daarna is er niets beter dan ff af te spoelen op het strand. Vervolgens snel douchen en alweer klaarmaken voor het plaatgrillen. Dat was ook weer heerlijk en gezellig. En toen de bonte avond. Helaas werd het al behoorlijk laat en ontbrak het iedereen aan inspiratie. Uiteindelijk de bak met verkleedkleren neergezet en toen kregen we geweldige resultaten! GEwoon lekker gek gedaan met z'n allen en een aantal leuke spelen gedaan.

Woensdag de laatste dag stond in het teken van korvee, opruimen schoonmaken, inpakken en uiteindelijk wegwezen…..  Maar pas na de prijzentafel. Gedurende het hele kamp hebben we flink MegaBuks uitgedeeld (nep geld, wat je kan verdienen, met het winnen van prijzen en goed gedrag!) van dat 'geld' konden de meiden na afloop leuke prijzen 'kopen' op de prijzentafel.  We sloten met elkaar het kamp af en brachten de meiden weer naar huis.

Dan kom je thuis en is het leeg en stil samen met Ingelien gelijk het hele kamp geevalueerd, nog even de computer op en toen was het lichtje uit. M'n bedje in!  Voor de 4e keer kunnen we zeggen dat we een zeer geslaagd kamp hadden! De meiden hebben zeer zeker genoten! Bedankt iedereen voor gebed, sponsoring en ondersteuning!

En zo sta je ineens voor de incheck-balie op het vliegveld. Via internet kon niet, dus dan maar bij de balie. Blijk ik geen stoelnummer te hebben….. lekker is dat. Moest ik bij de gate gaan regelen. Daar lieten ze me mooi wachten tot op het allerlaatste moment. Toen kreeg ik nog net op tijd ene stoelnummer. Ik helemaal blij, want het vliegtuig was gewoon overboekt, en dan zit er nog een kans in dat ze je weer terugsturen en je pas een vlucht later kan. Dus ik blij dat vliegtuig in. Kom ik bij m'n stoel, is die stoel bezet. Dan sta je ff raar te kijken, maar ja dat meisje had toch echt hetzelfde nummer. Dus ik maar doorgelopen naar zo'n stewardess toe. Dan kan je dus weer wachten. Vervolgens komt er nog iemand die ook een dubbele stoel had. Dan moet je dus wachten tot iedereen in het vliegtuig is en zit, zodat ze kunnen zien waar er stoelen over zijn. Nou gelukkig was er nog een plekje voor ons. Dus toen ik zat, gingen we ook gelijk de lucht in!  Verder een hele goeie vlucht gehad!

Op schiphol had ik geluk, ik kwam als laatste het vliegtuig uit, omdat ik helemaal achteraan zat. Maar bij de bagageband kwam direct mijn koffer eraan! Dus kon ik ook als eerste door de douane, die moesten nog weer in m'n koffer kijken, want er zat iets in wat ze niet konden plaatsen. (tja leuk die zelfgemaakte kadootjes) Natuurlijk niets bijzonders en ik kon zo verder gaan! En toen stonden daar broerlief en zuslief al op me te wachten!! Heerlijk om ze weer te zien! Broer lief heeft z'n rijbewijs inmiddels, dus hij was de chauffeur!

Thuis gekomen zat de hele family al buiten aan de koffie! Een en al gezelligheid! Einde van de middag ging de BBQ aan. Nog gewandeld en uren gekletst! Leuk om op zondag aan te komen! Om 22.30 uur kon ik eindelijk m'n bed eens opzoeken en heb ik de klok flink rond kunnen slapen. Gisteren genoten van het heerlijke weer. Vandaag ff een buitje en bewolking maar ik kom nu net terug uit de stad. Heerlijk op de fiets. Wat is Nederland mooi als het zomer is! Heerlijk al die geuren. Zelfs de koeienstront ruikt lekker, omdat het allemaal naar herinneringen ruikt. (uhm…. misschien moet ik die koeienstront ff uitleggen?…. leuke logeervakantie's bij familie op de boerderij). Ja ik geniet even volop. Zo ga ik heerlijk met ene glas fris op de vlonder in de tuin een goed boek zitten lezen! Het leven is geweldig!

Wat een dankbaarheid dat ik even zo van een vakantie mag genieten!

ennuhh…. beloofd = beloofd, er komt echt nog een geweldig kampverslag aan hoor!!!! Nog voor ik naar Frankrijk vertrek!

Alweer kan ik wel een heel boek met belevenissen schrijven, maar zal het verkorten tot enkel deze blog! Na een geweldig kamp, een afscheidsfeest, heel heel veel uren voorbereiding en werken is m'n vakantie begonnen! Nou ja…… bijna dan…… Eerst nog hopen was wegwerken, administratie afronden, evaluatie's uitwerken en opruimen…..  Over enkele uren stap ik het vliegtuig weer in. Laat ik deze wereld, die me zo bekend en vertrouwd is, welke m'n thuis is, weer achter me. Neem ik voor even afscheid van de tieners en alle lieve vrienden. Om vervolgens weer naar Nl te vliegen, het land waar m'n roots liggen, wat altijd blijft trekken, waar m'n familie woont, waar ook weer vrienden wonen. Afscheid nemen hoort bij het leven, maar meer nog als je besluit in het buitenland te gaan wonen. Elke keer weer is het het weerzien met bekenden en daarna weer het afscheid! Het is je hier in het buitenland helemaal thuis voelen, en straks in Nl na weer even flink wennen, voelt ook dat vaak weer als normaal aan en toch ook weer niet.

Ik heb zin in de vakantie. Zie er naar uit m'n familie en vrienden in Nl weer te zien. Jammer dat ik hier de zomerperiode niet meemaak, dat vind ik hier ook altijd zo leuk, met allerlei kampen, vakantieplannen en logeerpartijen! Maar ja niet alles kan!

Kamp was super leuk en zeer zeker geslaagd. Er volgt zeer binnenkort nog een blog toegewijd aan het kamp. Een kamp met heel veel leuke activiteiten, soms een moeilijk moment en gesprek, en dan weer vette dikke lol! Een kamp zoals een kamp hoort te zijn!

Gelijk na het kamp hadden we alweer de jaarlijkse 'Summerparty'. Een laatste feest ter afsluiting van het 'Cornerseizoen'. We namen afscheid van Ingelien de stagaire, ook zij vertrekt weer naar Nl. Ze kreeg een mooi fotoboek mee, welke de tieners zelf helemaal mooi gemaakt hadden met scrapbook!  We wilde de dames die geslaagd waren in het zonnetje zetten, maar helaas hun diplomering viel net op de juiste avond. Elke tiener kreeg een mooi kaartje mee, met persoonlijke woorden. Alle talenten die we dit jaar bij de meiden gezien hebben, schreven we op dit kaartje en bemoedigde de meiden ermee, om vooral door te gaan! Het was een leuk feest!

Nu is dus echt de vakantie aangebroken, tijd om daarvan te gaan genieten!  

Van zaterdag 18 juni t/m woensdag 22 juni hebben wij een kamp met 12 tienermeiden van een jongerenproject, is er misschien iets mogelijk om ons te sponsoren voor een boottocht op het Spaanse Water?  Prosail: 'Wat een gaaf project! Ja wij sponsoren, een sloep waar 9 personen in kunnen!'. Voor de 3 andere meiden en 2 leiding wilde de 'Mermaid' helpen met een bootje! Zo gaan we 2 uur lang heerlijk het Spaanse water op, een deel van het eiland die de tieners zeer waarschijnlijk nog nooit gezien hebben!

Dit is 1 van de aktiviteiten die we zullen gaan doen tijdens het kamp! Voor de 4e keer organiseert The Corner een kamp! Al maanden praten de meiden erover. De meestgestelde vraag is: 'Wat gaan we doen?' Sommige meiden die voor het eerst meegaan, twijfelen of het wel echt leuk wordt, een tiener die al vaker mee is geweest, stelt haar gerust: 'Annemarie kiest alleen de dingen die wij echt leuk vinden, dus het wordt echt wel leuk!' En zo is het. Deze 5 dagen draait het om de meiden. Dat zij een onvergetelijk kamp krijgen. Waarin we heel veel leuke dingen met elkaar gaan doen. Nieuwsgierig naar wat we allemaal gaan doen? Dan moeten jullie nog even wachten, pas over een week komt daar een verslag over!!!! Tijdens het kamp zullen we ook aan de slag gaan met het thema: 'Waarvoor leef ik eigenlijk?'  We waren nog op zoek naar een thema en toen hielpen de meiden ons even, door allerlei van zulke interessante levensvragen te stellen. Dat zijn vragen waar we een heel kamp wel mee aan de slag kunnen! We hopen ze op deze manier mee te mogen gaan geven, dat er een reden is dat jij bestaat! Dat jouw levensdoel niet alleen maar bestaat uit: een goede baan krijgen, trouwen en kinderen krijgen! Maar dat God een veel mooier plan heeft met jouw leven!

Het is meer dan geweldig hoe de Heer opnieuw voorzien heeft in alles wat er nodig is voor een kamp! Al voor de 4e keer is het een groot wonder dat het mogelijk is. Er was totaal geen geld voor dit kamp. Al snel wist ik dat Ingelien, de stagaire wilde helpen, we kregen een lokatie: landhuis Veeris, een bus was er al, dankzij AVM (antilliaanse uitvaartverzekering) en toen nog geld voor alle overige kosten en aktiviteiten. Veelal reageren mensen ontzettend enthousiast als ik vertel wat we doen! Op een vrijdagmiddag verstuurde ik m'n nieuwsbrief met daarin de vraag of er mensen waren die dit kamp wilde sponsoren! Al een half uur later, kreeg ik 2 emails met de toezegging tot sponsoring, waarmee in een keer alle kosten betaald kunnen worden! God is zo geweldig!

Nu nog heel hard aan het werk om alle programma's af te hebben voor het kamp, omdat ik naar Nl ga, is het kamp dit keer erg vroeg. Dit zodat er voor de tieners wel een kamp zou zijn, het hoogtepunt van het jaar! Nadeel is nu, dat werkelijk alles tegelijk komt, einde van het schooljaar is altijd al drukker, een kamp erbij en gelijk daarna nog een zomerfeest om het hele seizoen af te sluiten! Lekker veel werk, gelukkig is het allemaal even leuk om te doen. Nog even een kleine 2 weken bikkelen en dan kan ik heerlijk gaan uitrusten van een heerlijke vakantie!

Ik zie uit naar een geweldig kamp! Willen jullie voor de meiden en ons als leiding bidden?

Sta ik daar….. ik geef m'n ogen goed de kost, kijk omhoog, links, rechts en loop overal heen. Kritisch heel kristich (en dat mag) een aantal vragen worden gesteld. Ik probeer de sfeer in te schatten, ga in m'n hoofd na of er mogelijkheden zijn, kan ik er wat moois van maken? Dan de belangrijkste vraag: Wat vind de buurt ervan als er elke middag harde muziek is en het geluid van 10 tienermeiden? Tja……dat is de vraag, want de wijk is erg rustig met toch wel heel wat oudere bewoners. 

Na dit huis bekeken te hebben, denk ik er nog eens goed overna. Ik zou natuurlijk navraag kunnen doen in de wijk, is dit werkelijk een probleem? Het huis is oud en veel moet opgeknapt en geverfd worden. Maar dat is geen enkel probleem dan wordt het helemaal zoals ik het leuk vind! Wat dat betreft creativiteit genoeg!

Dat is dus geen enkel probleem, dat huis wordt wel weer wat moois. Iets anders is het dat ik over 2,5 maand al een ander huis moet hebben. Ik geen geld heb, zeker niet om te kopen, maar niet eens om te huren. Het is dus weer zo goed als onmogelijk. En toch ervaar ik een vrede, die absoluut niet van mij is, maar van Mijn Vader! Ik mag, moet Hem wel vertrouwen dat Hij opnieuw zal zorgen en zal voorzien! Spannend en eng en toch weet ik dat Hij nog nooit 1 van Zijn kinderen heeft laten vallen.

Als ik nu alleen voor mijzelf iets moest zoeken, dan hoefde ik niet eens te zoeken en kon ik blijven waar ik nu woon, of ergens een leuk appartementje. Maar ik heb nu eenmaal een heel aantal tieners in m'n hart gesloten en wil een huis waar voldoende ruimte is voor hen. Gewoon om ze na schooltijd te ontvangen, maar ook om ze af en toe even te laten logeren. Of wanneer nodig 'crisis opvang'. en wanneer het huis een klein appartementje in de achtertuin heeft, is er zelfs nog ruimte voor begeleid zelfstandig wonen. Iets waar heel dringend behoefte aan is op curacao.

Ideeen te over, nu nog mogelijkheden. Opnieuw leg ik mijn toekomst in Gods hand. Hij weet wat het beste is, welk werk ik aan kan, hoe ik verder mag.

Het is overigens niet de eerste keer dat ik verhuis. Door omstandigheden elke keer opnieuw ben ik inmiddels 7 keer verhuisd, in die 7 jaren op Curacao. Daarvoor was ik nog nooit verhuisd. Geeft het onrust? Ja op het moment van verhuizen zelf wel, maar ik ben er een kei in om van elk plekje, weer m'n eigen plek te maken, al woon ik er maar een paar maanden. Het zoeken is het meest lastige en 'onrustige'. Verhuizen zelf vind ik eigenlijk wel leuk!

Zo werken we opnieuw weer naar deze volgende verhuizing toe. Van het platteland, nu op zoek naar ene huis in hartje stad.

Wat is heerlijker dan de week sportief te beginnen. Om 6 uur stap ik dus m'n bedje uit en maak me klaar om op m'n favoriete pad langs te zee te gaan lopen/joggen. In 45 minuten was ik rond, een recordtijd voor mezelf! Daarna gelijk flink aan de schoonmaak. Met deze temperaturen wil je daarna zeer graag wel even onder de douche en dan is het helemaal niet erg dat die douche koud is. Want warm water hebben we niet, alleen midden op de dag (de waterleidingen liggen boven de grond, dus met die zon, warmt het vanzelf wel op). Maar gelukkig is de ochtend nog vroeg.

Ik duik met m'n ontbijt en een kop thee m'n slaapkamer in en schuif bij m'n Vader aan tafel. Heerlijk om de dag met Hem te beginnen. Elke ochtend en elke avond schuif ik even bij Hem aan. Ik leg m'n plannen voor de dag aan Hem voor, vertel Hem wat me bezighoud, waar ik m'n zorgen over heb en leg m'n zorgen omtrent vrienden en bekenden aan Hem voor. Ook vertel ik Hem waar ik zo ontzettend blij van wordt en waar ik Hem dankbaar voor ben. Mijn Vader stimuleert me elke dag weer om verder te lezen in Zijn boek die Hij mij gegeven heeft. Door dat boek heen ervaar ik steeds weer opnieuw hoeveel Mijn Vader van mij houdt! Wetend dat Mijn Vader deze dag niet aan die tafel alleen maar blijft zitten, maar met me mee zal gaan, stap ik een uur later m'n kamer weer uit. Bemoedigt en vol van Zijn liefde en genade.

Ik maak een menulijst voor de komende week, inventariseer wat er aan boodschappen nodig is en zoek de boodschappentassen bij elkaar. Op dat moment arriveert de eerste tiener al. Ze is zeer vroeg vanochtend, maar ze is klaar met school (examen gedaan) en vroeg of ze niet met me mee mocht als ik boodschappen ging doen. Prima, des te gezelliger! En een flinke hulp bleek al snel! Bij thuiskomst begint ze nog zonder dat ik haar erom vraag uit zichzelf de groentes en het vlees te snijden. Terwijl ik alle boodschappen opruim en wat klusjes erom heen doe, kookt zij de hele maaltijd voor vandaag! En ze weet precies wat ze moet doen en hoe ze het hebben wil! Heerlijk, daar geniet ik van!(Ja van haar en zeker ook van de maaltijd……)

Om 12.45 uur komt de volgende tiener aan. We kletsen gezellig wat, doen een spel en daarna kruipen ze achter de computer. Vanmiddag is het bijzonder rustig, maar 3 tieners. Ze zijn allemaal druk met stage's en proefwerkren. Jammer dat er weinig zijn enerzijds, anderzijds kan ik deze 3 mooie meiden veel meer aandacht geven! Tijdens het eten hebben we verschillende leuke en mooie gesprekken. Uiteindelijk verteld 1 van de meiden heel open een heel traumatisch verhaal wat zij enkele jaren geleden meegemaakt heeft. De andere meiden reageren hier weer heel mooi op!

En ik dank Mijn Vader voor dit mooie moment. Wat ze deelt is verschrikkelijk, maar ik dank Hem voor haar openheid, nu weet ik wat er in haar hart leeft en waar ik voor bidden kan! Wauw!

De middag vliegt voorbij en ineens zie ik dat het bijna 18.00 uur is. Tijd om de meiden naar huis te brengen! Ik laai nog een paar volle boodschappentassen in de auto, die ik weer gekregen heb om bij een moeder van 5 kinderen te brengen, die verder geen enkel inkomen of werk heeft.  Bij haar aangekomen, zijn er allerlei buren en kan ik gelijk weer even een praatje met die en gene maken, gezellig en fijn om ook de andere mensen weer even te zien en even te horen hoe het hun vergaat.

Op de terugweg in de bus, dank ik de Heer voor de heerlijke dag. Nu zit ik nog even achter de computer, maar zo schuif ik weer aan bij m'n Vader aan tafel! Ik heb Hem allang bedankt voor deze dag, maar ik heb honger naar meer van Hem! Hij wil mij en ook jou zo enorm zegenen! Dat is zo ontzettend gaaf! Ik heb alleen 1 ding wel geleerd. 'Nader tot Hem, dan zal Hij tot jou naderen'. en 'Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken. Alleen wie met Mij verbonden blijft – zoals Ik met hem – draagt rijkelijk vrucht, want los van Mij kunnen jullie niets'.

Wij moeten tijd voor Hem maken, onze Vader wil dat we bij Hem aan tafel schuiven, niet voor ff snel een tussendoortje, nee voor een uitgebreidde maaltijd! Het enige dat onze taak is, is dat wij moeten zorgen dat we voeding van Onze Vader ontvangen. En dat ontvangen kost tijd! Maar ik heb gemerkt dat de Heer die tijd, dat zoeken, het je meer en meer naar Hem uitstrekken heel rijk wilt zegenen!

Ik blijf het zeggen: We hebben een geweldige Vader!

Ik schuif gauw weer aan……

Het is zaterdag, nog voor ik heb kunnen bedenken wat ik 's avonds eens zou gaan doen, vraagt een vriendin of ik langskom. Altijd gezellig, dus we spreken af, tijdje later belt ze dat ze 2 kaartjes heeft gekregen voor het gospelsongfestival, of ik zin heb om daarheen te gaan. Ach denk ik, zonder echt na te denken wat dat inhoudt, best leuk om heen te gaan.

Dus heis ik me 's avonds in redelijk nette kleren…. Aangekomen in de 'concertzaal' bedenk ik  dat ik er wel heel 'gewoontjes' uit zie in m'n simpele rok en shirt. Hum….zo'n beetje iedereen is op sjiek. Nou ja denk ik, dat mag de pret niet drukken, en omdat ik meestal dwars tegen alle 'regeltjes' inga, past deze kledingstijl perfect bij mij. Bij binnenkomst krijgen we 2 velletjes papaier in onze handen gedrukt, om te stemmen wordt ons uitgelegd. 'Om te stemmen?' denk ik. En toen viel het kwartje: 'Annemarie je zit in een 'GOSPELSONGFESTIVAL'. Had ik dat niet eerder kunnen bedenken? Owkee, niet dus, dus nu maken we er het beste van. Ik schakel het knopje 'kritische geest' uit en ga van de avond genieten. Sommige hebben echt een geweldige stem en ja opzich is het best leuk. Maar het lukt me niet helemaal om m'n 'kritische geest' uit te schakelen. Ineens probeer ik Jezus tussen het publiek te plaatsen. En bedenk me hoe Jezus hier zou zitten. Ik denk dat Hij geweldig blij zou zijn, met zoveel mooie muziek en geweldige stemmen. Maar dan zie ik de glitter en glamour en zie Jezus in z'n simpele spijkerbroek en sportschoenen zitten. Er zit nog wat modder op z'n arm, omdat hij net nog op de vuilnisbelt verbleef, bij mensen die honger hadden….. Ik denk dat Jezus regelrecht het hart van deze mensen inkijkt en dan ziet dat deze mensen ontzettend zenuwachtig zijn en ziet dat ze hun 'christelijke' liederen met geweldige teksten helemaal niet vol overtuiging zingen voor Hem, maar voor de jury en met maar 1 doel: IK, IK, IK wil de beste zijn, IK, IK wil winnen!

Uiteindelijk duurt de avond ons te lang en we besloten te vertrekken, natuurlijk wordt bij de deur nog geprobeerd dat we een stem uitbrengen. Helaas van ons zullen ze geen stem krijgen. Natuurlijk vind ik de een mooier dan de ander zingen. Maar lekker belangrijk. Het gaat erom dat we met ons hart zingen. Die hele show is gewoon gekopieerd. De 'wereld' heeft een songfestival, he, das leuk, we zetten er 'gospel' voor en wij christenen hebben dat ook! Op deze manier geven we christenen ook de kans om in de financiele muziekwereld door te dringen. Zingen we voor Jezus, doen wij dat ook nog naar de maatstaven van de juryleden en kunnen we 'professioneel' worden…..

Gelukkig oordeelt Jezus anders!

Thuis dacht ik er nog eens over na. Ja dat hele gospelsongfestival was me wel duidelijk, maar iets klopte niet. En ineens viel het kwartje. Ik denk dan misschien wel zo heel goed te weten hoe Jezus daar tussen zou zitten, maar ik denk dat Jezus ook niet zo blij wordt als Hij mijn hart nu zou zien. Volgens mij zat ik behoorlijk te oordelen en dat is net zo slecht of nog slechter. En daarnaast voelde ik dat ik daar ook niet blij van werd. Ok, dat is ook weer duidelijk, nu weer mijn ogen echt op Jezus: Heer wat wilt U dat ik doen zal? Waar wilt U dat ik naar toe ga?

'Niet ver mijn kind, blijf maar heel dicht bij MIj, blijf in mij, opdat ik in jou zal blijven en je vrucht kunt dragen. Schuil maar bij mij, je mag me alles vertellen, ook al je teleurstellingen en desillusies'.

Thanks voor Uw woorden, thanks dat we altijd weer bij U mogen komen, wat we ook op ons hart hebben! God is zo geweldig!

Het is eind mei, over 4 weken beginnen hier de schoolvakantie's al. Het voortgezet onderwijs geeft al geen gewone lessen meer en de tieners zijn allemaal druk bezig met toetsen, proefwerken, examens (die alweer afgelopen zijn) en stage's.  In The Corner betekend het dat het wat betreft aantal meiden rustiger is, maar wat betreft geluidsvolume drukker is. Af en toe stormt het behoorlijk….. Waarschijnlijk komen alle opgekropte zenuwen en frustratie's er zo af en toe uit. Kleinere groepen dus, maar net zo gezellig. Alle 3e klassers zijn op stage. 4 weken lang lopen ze stage, de meeste moeten dan de hele dag werken en kunnen na afloop dus niet nog even langs komen. De examenkandidaten, (4 stuks, dit jaar vanuit The Corner) hebbben hun examens erop zitten. We wachten samen in spanning af en hopen 16 juni feest te kunnen vieren! Ze zijn op zoek naar een baantje om hun lange zomervakantie door te kunnen komen. Nog een heel stel andere hebben proefwerkweken en ronden daarna ook hun schoolwerkzaamheden af.

Zaterdag 18 juni t/m woensdag 22 juni organiseren we nog een spetterend kamp voor de meiden. Het programma ziet er alweer veelbelovend uit! We hopen op landhuis Veeris te kunnen verblijven.

Na het kamp sluiten we het hele 'Corner' seizoen weer af met een vrolijke 'summerparty'. Waar we alle meiden persoonlijk nog even in het zonnetje zetten en een hart onder de riem steken. Nog 4 drukke en gezellige weken!

En daarna? Mag ik even heerlijk genieten van een lange vakantie!!!